güvenlik
Toplum yaşamında yasal düzenin aksamadan yürütülmesi, kişilerin korkusuzca yaşayabilmesi durumu; emniyet
Güvenlik, güven adına -lik ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir addır; Gülensoy sözü güven'in türevleri arasında sayar, ama ayrıca ele almaz. Tietze (Clauson'a dayanarak) ve Gülensoy güven- ‘itimat etmek’ fiilini Eski Türkçe küven- ile eşleştirir; Gülensoy bu fiili *küve-n- diye çözümler. Ad olan güven'in kökeninde iki kaynak ayrılır: Tietze onu, iki soru işaretiyle, fiilden geriye doğru ayırma sayar; Gülensoy ise Eski Uygurca kövän ~ käfänç ‘gurur, kibir’ sözüne bağlar. Kâmûs-ı Türkî güvenlik'e yer vermez; incelenen kaynaklardaki en eski tarihli kaydı Derleme Sözlüğü'nün 1969'da yayımlanan IV. cildindedir. Söz XX. yüzyılda emniyet karşılığı olarak yerleşmiş görünür (Bitigçi açıklaması).
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: güvenlik