kahve — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 17 Ekim 2026, 16:14 (Türkiye saati)

sözcük
1124
kaynak
40
tarihsel tanık
132.234
en eski kayıt
8. yy.

kahve

Meyvesindeki kafeinli taneler için tarımı yapılan, kökboyasıgillerden tropik odunsu bitki (Coffea arabica); ilgili: → bitki.

Kahve, Arapça ḳahwa sözünden gelir; Stachowski'ye göre Arapça sözün daha eski anlamı ‘şarap’tır, ad sonradan kahve içeceğine geçmiştir. Tietze, kahve içme âdetinin XV. yüzyılda Yemen'den Osmanlıların Arap vilayetlerine, XVI. yüzyılda bütün Osmanlı ülkesine, XVII. yüzyılda da Avrupa'ya ve bütün dünyaya yayıldığını belirtir. Söz XVI. yüzyılda Bâkî'nin şiirinde geçer; XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi onu hem içecek hem kahvehane anlamında kullanır, aynı yüzyılın Tezkire-i Dâvûd tercümesi de kahve'nin şarabın adlarından olduğunu not eder. Anadolu ağızlarında kayfe ve gayfe biçimleri yaşar.

  1. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: kahve
  2. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: kahve
  3. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: kahve
  4. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: kahve
  5. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kahve

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).