jandarma
Yurt içinde genel güvenliği ve kamu düzenini korumakla görevli, yasa ve nizamların koyduğu hükümlerin yürütülmesini ve bunlara dayanan hükûmet emirlerinin yerine getirilmesini sağlayan silahlı askerî kuvvet
Jandarma, Fransızca gendarme sözünden alınmıştır; ETDES, Stachowski ve Kâmûs-ı Türkî bu kökende birleşir. Fransızca söz gens d'armes ‘silah adamları’ öbeğinin tek bir ada dönüşmesiyle oluşmuştur. Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyıl sonunda jandarma ve candarma yazımlarını asayişi korumakla görevli maaşlı asker anlamıyla kaydeder. Tietze yabancı sözlerdeki j sesinin konuşma dilinde genellikle c'ye karşılık geldiğini belirtir; Anadolu ağızlarında candarma, candırma, cenderme, çandırma biçimleri görülür. Karaağaç ve Kestelli sözü İtalyancaya bağlar.
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: jandarma ~ candarma
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: jandarma ~ candarma ~ candırma ~ cenderme