şiir
Dilin ses, ritim ve çağrışım olanaklarını yoğunlaştırarak kurulan edebî anlatım ve bu anlatımla üretilmiş metin; ilgili: → edebiyat.
Şiir, Arapça šiʿr ‘şiir; şiir sanatı’ sözünden alınmıştır; Stachowski, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî kökeni böyle verir; Kâmûs-ı Türkî Arapça sözün ‘anlama, kavrayış’ anlamını da kaydeder. Söz Eski Anadolu Türkçesinde Yûnus Emre Dîvânı'nda geçer; Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde aktarılan manzum parçalar _Şi‘ir_ başlığıyla sunulur. Neşirlerin şi‘ir okuyuşu, Arapçadaki ʿayn ünsüzünden sonra bir ünlünün türediğini ve sözün iki heceli şiir biçimine yöneldiğini düşündürür (Bitigçi açıklaması). Söz Türkiye Türkçesinde hem ölçülü, ahenkli edebî anlatımı hem de duygu ve imgelem uyandıran niteliği karşılar.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şi‘ir
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: şi‘ir
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: şi‘ir
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: şiir