kişisel
Başkasının ortak kullanımından ayrılıp belirli bir bireyin yaşamına, seçimine veya özel alanına bağlanan. Bilgi, eşya ya da deneyim için söylenebilir, paylaşılması mümkün olsa da ilk bağlandığı özneyi belirtir; şahsi, zatî.
Kişisel, kişi adına -sel ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir sıfattır; Gülensoy kişi'nin Türkiye Türkçesindeki türevleri arasında kişisel'i de sayar. Taban kişi Eski Türkçeden beri kullanılır: Eski Uygur Türkçesinde ‘canlı, insan’, Kaşgarlı Mahmud'un sözlüğünde ‘kişi, insan, kimse; halk; eş, kadın’ anlamlarıyla geçer. Eren ve Stachowski'ye göre kişi'nin kökeni bilinmemektedir. Kişisel'in tarihli en eski kaydı XX. yüzyıl ağız derlemesinin tanım dilindedir; -sel ekinin kökeni incelenen kaynaklarda ele alınmaz.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kişisel