değişken
Değişme özelliği gösteren, çok değişen, değişebilir; mütehavvil
Değişken, değiş- fiiline sıfat yapan -ken ekinin getirilmesiyle kurulmuştur: Tietze bu çözümlemeyi verir, Gülensoy da sözü değiş- fiilinin türevleri arasında sayar. Taban fiil çok eskidir: iki kaynağa göre değiş-, Eski Türkçe teg- ‘ulaşmak, değmek’ fiilinin karşılıklılık bildiren biçimi tegiş-'ten gelir; bu biçim Uygurcada tägiş-, Divanü Lugati't-Türk'te tegiş- olarak geçer. Tietze'ye göre ‘başka hâle geçmek’ anlamı, ‘değiş tokuş etmek’ anlamındaki geçişli fiilden gelişmiştir. Değişken'in Tietze'deki tanığı F. Edgü'nün 1959 tarihli bir metnidir; söz sonradan matematik, istatistik ve programlamada ‘farklı değerler alabilen nicelik’ teriminin de adı olmuştur.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: değişken