ders — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 15 Ekim 2026, 23:36 (Türkiye saati)

sözcük
592
kaynak
39
tarihsel tanık
111.924
en eski kayıt
8. yy.

ders

Öğretmenin öğrenciye belirli bir sürede verdiği bilgi

Ders, Arapça dars ‘ders, öğretim’ sözünden alınmıştır; Tietze, Karaağaç, Kâmûs-ı Türkî ve Dilçin kökeni böyle verir, Räsänen ise sözün Farsça aracılığıyla geldiğini düşünür. Redhouse Arapça masdar olarak ‘silme, aşındırma’, ‘ders çalışma, öğrenme’ ve ‘eskiyip silinme’ anlamlarını birlikte verir. Türkçede en eski tanıklarından biri Yûnus Emre Dîvânı'ndadır; XIV. yüzyılda Kısasü'l-Enbiyâ ve Kâbûs-nâme Tercümesi'nde de geçer. Osmanlı döneminde medrese hayatının temel terimlerinden biridir: ders-i âm hem herkese açık dersi hem de bu dersi veren müderrisi anlatır. ‘Bir olaydan çıkarılan ibret’ anlamı Kâmûs-ı Türkî'deki mecazi ‘öğretme, telkin’ kullanımında belirir.

  1. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ders
  2. 14. yy. · Harezm Türkçesi: ders
  3. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ders
  4. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ders
  5. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: ders
  6. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ders
  7. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: ders
  8. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ders
  9. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ders

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).