yerleştirilmek — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 18 Ekim 2026, 15:18 (Türkiye saati)

sözcük
1189
kaynak
41
tarihsel tanık
164.513
en eski kayıt
8. yy.

yerleştirilmek

Kişinin veya eşyanın uygun görülen konuma taşınıp orada düzenli biçimde kalmasının sağlanması. Kitap rafa, hasta odaya alınabilir; yerin seçimi erişim, güvenlik ve kullanım ihtiyacına göre yapılır; vazedilmek.

Yerleştirilmek, yerleştirmek fiiline edilgenlik eki getirilerek kurulmuş Türkçe bir fiildir. Gülensoy sözü ‘yerleştirmek işine konu olmak’ diye tanımlar ve yerleş-tir-(i)l- diye çözümler: yerleş- gövdesine önce ettirgenlik bildiren -tir-, ardından edilgenlik bildiren -(i)l- gelmiştir; yerleş- de yer adından -leş- ekiyle türemiş görünür (Bitigçi açıklaması). Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyıl sonunda ‘yerine konmak’, ‘düzenlenmek’, ‘bir memuriyete atanmak’ ve göçmenler için ‘iskân edilmek’ anlamlarını verir.

  1. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: yerleştirilmek
  2. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yerleştirilmek

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).