vergi
Devletin, yasayla belirlenmiş yükümlülük uyarınca kişilerden veya kuruluşlardan topladığı ve genel harcamalarına ayırdığı para; ilgili: → kamu.
Vergi, ver- ‘vermek’ fiilinden -gi ekiyle türemiş Türkçe bir addır; Clauson, Tietze ve Gülensoy bu çözümlemede birleşir. Eski biçimi bergü, Kaşgarlı Mahmud'da ‘borç’, Uygur belgelerinde ‘bedel’, Harezm metinlerinde ‘armağan’ anlamındadır. Eski Anadolu Türkçesinde virgü ‘ihsan, bağış’ demektir; Kâmûs-ı Türkî bu anlamın yanında ‘devlet hazinesine ödenen resim’ anlamını da verir. Böylece ‘verilecek ya da verilen şey’ düşüncesi borçtan armağana, oradan devlete ödenen paraya uzanır; Allah vergisi deyimi eski ‘bağış’ anlamını yaşatır.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: be:rgü
- 13. yy. · Eski Uygur Türkçesi: bergü
- 13. yy. · Harezm Türkçesi: bergü
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: virgü
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: virgü ~ vergi
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: vergi
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: virgü ~ vergi
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: vergi