coğrafya
Doğal oluşumlarla insan etkinliklerinin mekânda dağılışını ve birbirleriyle ilişkilerini araştıran bilim dalı; ilgili: → bilim.
Coğrafya, Eski Yunanca geōgraphía sözüne dayanır; söz gê ‘dünya’ ile gráphein ‘yazmak’ ögelerinden kurulmuştur (Tietze), Kâmûs-ı Türkî de Yunanca aslını ‘yeryüzünün yazılması’ diye açıklar. Tietze'ye göre terim Türkçeye XIX. yüzyılda ya Arapça cuġrāfiyā aracılığıyla ya da doğrudan İtalyanca geografia'dan girmiştir; Stachowski Arapça yolu gösterir. Söz bundan önce, XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde coğrâfiyye ve kısaltılmış coğraf biçimleriyle ‘coğrafya kitabı’ anlamında geçer. Kâmûs-ı Türkî bilimi riyazî, medenî ve tarihî gibi dallara ayırır; Stachowski ‘yöre, çevre’, Karaağaç ‘vücut yapısı, dış görünüş’ anlamlarını da kaydeder.
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: coğrâfiyye
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: coğrafya
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: coğrafya