gerekli — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 22 Ekim 2026, 18:36 (Türkiye saati)

sözcük
1295
kaynak
42
tarihsel tanık
193.202
en eski kayıt
8. yy.

gerekli

Belirli bir işin yürüyebilmesi veya istenen sonuca ulaşılabilmesi için bulunması ya da yapılması gereken. Aynı şey bir durumda zorunlu görünürken koşullar veya seçilen yöntem değiştiğinde gerekliliği de yeniden değerlendirilebilir; lüzumlu, mukteza, muktezi, zaruri.

Gerekli, gerek sözüne addan sıfat yapan -li ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir sıfattır; en eski biçimi kergeklig'dir. Clauson sözü Budist Uygur metinlerinden, Gülensoy ise İyi ve Kötü Prens Öyküsü'nden käräklig biçimiyle tanıklar. Kaşgarlı Mahmud XI. yüzyılda kereklig'i ‘gerekli’ anlamıyla kaydeder; söz Kutadgu Bilig'de, Harezm, Kıpçak ve Çağatay metinlerinde de yaşar. Eski Anadolu Türkçesinde gereklü ~ gerekli biçimleri XIV. yüzyıldan başlayarak görülür.

  1. 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: kergeklig
  2. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: kereklig
  3. 14. yy. · Harezm Türkçesi: kereklig
  4. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: kerekli
  5. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: gereklü
  6. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: kereklig
  7. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: gerekli
  8. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: gerekli

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Kaynaklar dizini

Kaynak dizini hazırlanıyor…

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).