gerekli
Belirli bir işin yürüyebilmesi veya istenen sonuca ulaşılabilmesi için bulunması ya da yapılması gereken. Aynı şey bir durumda zorunlu görünürken koşullar veya seçilen yöntem değiştiğinde gerekliliği de yeniden değerlendirilebilir; lüzumlu, mukteza, muktezi, zaruri.
Gerekli, gerek sözüne addan sıfat yapan -li ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir sıfattır; en eski biçimi kergeklig'dir. Clauson sözü Budist Uygur metinlerinden, Gülensoy ise İyi ve Kötü Prens Öyküsü'nden käräklig biçimiyle tanıklar. Kaşgarlı Mahmud XI. yüzyılda kereklig'i ‘gerekli’ anlamıyla kaydeder; söz Kutadgu Bilig'de, Harezm, Kıpçak ve Çağatay metinlerinde de yaşar. Eski Anadolu Türkçesinde gereklü ~ gerekli biçimleri XIV. yüzyıldan başlayarak görülür.
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: kergeklig
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: kereklig
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: kereklig
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: kerekli
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: gereklü
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: kereklig
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: gerekli
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: gerekli