deniz
Kıtaların arasına yayılan, okyanuslarla bağlantılı geniş tuzlu su alanı; ilgili: → okyanus.
Deniz, Türkçe teŋiz sözünün Oğuz kolundaki biçimidir. Eski Türkçede bu kavram için Çinceden alınma taluy kullanılırdı; teŋiz yazıda ilk kez XI. yüzyılda onun yerine geçmiş görünür. Ancak söz çok daha eskidir: Macarcaya tenger ‘deniz’ olarak, Çuvaşçaya benzeyen eski bir Türk dilinden geçmiştir. Clauson'a göre ilk anlamı göl ya da büyük ırmak dâhil her büyük su kütlesiydi. Kökeni tartışmalıdır: ETDES ve Stachowski sözü Orta Türkçedeki teŋ ‘göl, bataklık’ sözüne bağlamayı olası bulur; Stachowski sondaki -z'yi eski bir çokluk eki sayma olasılığını da anar.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: teŋiz
- 13. yy. · Harezm Türkçesi: teŋiz
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: deŋiz
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: teŋiz
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: teŋiz
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: deŋiz
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: deŋiz
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: deniz
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: deniz
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: deniz