sormak (I)
Birine soru yönelterek herhangi bir konuda bilgi istemek; sual etmek
Sormak, Karahanlı döneminden beri tanıklanan Türkçe bir fiildir: Kutadgu Bilig'de ‘bir şeyi soruşturmak’, Kâşgarlı Mahmud'un Oğuzca örneklerinde ‘haber almaya çalışmak, kaybolan hayvanı sorup aramak’ anlamlarıyla geçer. Kaynaklar sözü uzun ünlülü *sōr- köküne bağlar; Stachowski Türkmence sōra-, Tuvaca sura- gibi biçimleri bu kökün genişlemesi sayar, Clauson ise bunların bir kısmını Moğolcadan geri alıntı olarak görür. Aynı yazılışlı sormak ‘emmek’ ayrı bir köktür. Tarihsel Derlem'de fiil Harezm, Çağatay ve Eski Anadolu metinlerinde hâl sormak, haber sormak kalıplarıyla çok sık geçer; Eski Anadolu Türkçesinden bu yana sora varmak ‘hasta ziyaretine gitmek’ gibi kalıplar da kazanmıştır.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: so:r-
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: sor-
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ṣor-
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: sor-
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: sor-
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: ṣor-
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: sormak
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: sormak
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: sormak