birkaç
Sayıca sınırlı, birden çok fakat büyük bir topluluk oluşturmayan varlığı gösteren belgisiz sıfat. Adın önünde kullanılır; kesin sayı verilmediği için kaç ögenin bulunduğu konuşma bağlamından anlaşılır, vurgu topluluğun küçüklüğündedir.
Birkaç, bir sayısı ile ‘ne kadar sayıda’ anlamındaki kaç sözcüğünün birleşmesinden oluşmuştur; Tietze sözcüğü bu iki ögeye ayırır ve eski metinlerde ayrı yazıldığını gösterir. Tarihsel Derlem'deki en erken tanığı XIII. yüzyıldan Yusuf u Züleyhâ'dadır (birkaç soru); söz XIV. yüzyıl Eski Anadolu metinlerinde (Gülşehrî, Âşık Paşa, Kâbus-nâme çevirisi) yerleşmiştir. Kaç'tan sonra çoğul eki gelmemesi beklenirken Tietze birkaç kereler, birkaç defalar gibi örnekler derler. Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde ve XVII. yüzyıl hekimlik kitabında birḳaç kerre ‘birkaç kez’ kalıbıyla çok sık geçer.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: birkaç
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: birkaç
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bir ḳaç
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: birkaç
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: birkaç
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: bir ḳaç
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: birkaç