ticaret
Malların veya hizmetlerin bedel ödenerek el değiştirmesine dayalı ekonomik ilişki; ilgili: → alışveriş.
Ticaret, Arapça tiǧāra(t) ‘alım satım, ticaret’ sözünden alınmıştır; Stachowski, Räsänen, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî bu kökende birleşir. Tarihsel Derlem'de en eski tanığı Yûnus Emre Dîvânı'ndadır (_Nice ticâret ile mekseb gösterem ana_, YED 126/7); Rabgūzî'nin 1310 tarihli Kısasü'l-Enbiyâ'sında ticâret kıl- ‘ticaret yapmak’ biçimiyle geçer. Osmanlı Türkçesinde yaygınlaşır; Evliyâ Çelebi ticaretle geçinen kentleri sık anlatır. Kâmûs-ı Türkî ticareti, malları başka yere taşıyarak ya da saklayarak yerler ve mevsimler arasındaki fiyat farkından kazanç sağlama diye tanımlar; ticaret etmek o dönemde ‘kâr etmek’ anlamına da gelir.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ticāret
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: ticāret
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: ticāret
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ticāret
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ticāret
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ticāret
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ticaret