ölçü
Bir niceliği, o nicelik için kabul edilmiş birimlerden birine göre oranlayarak değerlendirme; endaze, mizan
Ölçü, ölç- ‘ölçmek’ fiiline fiilden ad yapan -ü ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir addır (Gülensoy). Codex Cumanicus'ta aynı anlamda ölçe biçimi, ölçtüm ve ölçkil fiil çekimlerinin hemen ardından ad olarak geçer; uzun ölçe öbeği de görülür. Eski Anadolu Türkçesinde ölçü ‘endaze’ karşılığıyla kaydedilir (Dilçin); XIV. yüzyılda Mantıku't-Tayr'daki ölçüsüz ‘ölçülmemiş’ türevi de sözün o dönemde kullanıldığını gösterir. Tietze sözü Meninski'nin 1680 tarihli sözlüğünden ölçi ~ ölçü biçimiyle verir. Kâmûs-ı Türkî ölçme işinden ölçme aracına, tahmine, itidale ve itibara uzanan geniş bir anlam yelpazesi kaydeder. Öteki Türk dilleri aynı köke başka ekler getirir: Kırgızca ölçöm, Özbekçe ölçåv, Tatarca ülçäv.
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: ölçe
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ölçü
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ölçi ~ ölçü
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ölçü
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ölçü