ölçü — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 19 Ekim 2026, 23:31 (Türkiye saati)

sözcük
1236
kaynak
41
tarihsel tanık
178.535
en eski kayıt
8. yy.

ölçü

Bir niceliği, o nicelik için kabul edilmiş birimlerden birine göre oranlayarak değerlendirme; endaze, mizan

Ölçü, ölç- ‘ölçmek’ fiiline fiilden ad yapan -ü ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir addır (Gülensoy). Codex Cumanicus'ta aynı anlamda ölçe biçimi, ölçtüm ve ölçkil fiil çekimlerinin hemen ardından ad olarak geçer; uzun ölçe öbeği de görülür. Eski Anadolu Türkçesinde ölçü ‘endaze’ karşılığıyla kaydedilir (Dilçin); XIV. yüzyılda Mantıku't-Tayr'daki ölçüsüz ‘ölçülmemiş’ türevi de sözün o dönemde kullanıldığını gösterir. Tietze sözü Meninski'nin 1680 tarihli sözlüğünden ölçi ~ ölçü biçimiyle verir. Kâmûs-ı Türkî ölçme işinden ölçme aracına, tahmine, itidale ve itibara uzanan geniş bir anlam yelpazesi kaydeder. Öteki Türk dilleri aynı köke başka ekler getirir: Kırgızca ölçöm, Özbekçe ölçåv, Tatarca ülçäv.

  1. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: ölçe
  2. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ölçü
  3. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ölçi ~ ölçü
  4. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ölçü
  5. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ölçü

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).