kamçı
Bir ucuna ip, deri vb. bağlı olan vurma, dövme aracı
Kamçı, Uygurcadan başlayarak belgelenen ve Türk dillerinde geniş bir karşılık ailesi bulunan vurma aracı adıdır. Daha eski kuruluşu üzerinde ortak bir açıklama yoktur: Clauson kam- fiilinden türetir; Stachowski *kamȳ- “örmek” tabanını ve *kamyčyg biçimini önerir; Eren ile Gülensoy, eski hayvan organı adını ve yapım malzemesini ilişkilendirir. Doerfer, Çağatay ve Özbek biçimlerinin Yeni Farsçaya geçişini ve sonraki alıntı yollarını inceler; Türkiye Türkçesindeki sözcüğü Farsçadan açıklamaz. Divanü Lugati’t-Türk’te vurma aracı ile at, deve ve sığırın erkeklik organı karşılıkları birlikte bulunur.
- 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: kamçı
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: kamçı
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kamçı
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: kamçı
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: kamçı
- 16. yy. · Çağatay Türkçesi: kamçı
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: kamçı
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kamçı