tanımlama
Karşılaşılan bir varlığın, olayın veya düşüncenin hangi yönleriyle başkalarından ayrıldığını sözle ortaya koyma. Sınır çizildiğinde benzer örnekler aynı ad çevresinde toplanır; okuyan kişi neyin dışarıda kaldığını da görerek anlatımı tutarlı izleyebilir.
Tanımlama, tanı- fiilinden -m ekiyle kurulan tanım adına -la- ve -ma eklerinin getirilmesiyle türemiş bir addır; Gülensoy tanı- fiilinin Türkiye Türkçesindeki türevleri arasında tanım, tanımla- ve tanımlama biçimlerini sayar. Taban fiilin kökeni tartışmalıdır: Gülensoy tanı- fiilini Eski Türkçe tanu- ile aynı sayar ve *ta-n-ı- biçiminde çözümler; aktardığı görüşlere göre Clauson ‘tanımak’ anlamını ancak XV. yüzyıldan tanıklar, Doerfer ise Türkçe tanı- fiilini Moğolca tani- fiilinden alıntı sayar. Sözcüğün kendisi tarihî kaynaklarda geçmez.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: tanımlama