temsil
Yetki veya görev gereği bir kişi ya da topluluğun yerine geçerek onun görüşünü ve çıkarını dile getirme; ilgili: → vekâlet.
Temsil, Arapça tamṯīl sözcüğünden alınmıştır; Stachowski, Räsänen ve Karaağaç kökeni Arapçaya bağlar. Tarihsel Derlem'deki en eski tanıkta Yûnus Emre temsîlleri ‘benzetmeleri, örnek sözleri’ diye kullanır; XV. yüzyılda söz Çengnâme'de ‘benzetme’, Nevâyî'nin Lisânü't-Tayr'ında ara hikâyelerin başlığı olarak geçer. Meninski 1687'de ‘benzetme’ ve ‘alegori’ karşılığında kaydeder; aynı yüzyılın hekimlik kitabında yıldızların temsîli ‘gösterimi’ söz konusudur. Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyıl sonunda ‘benzetme’, ‘suret çıkarma, basarak çoğaltma’ ve ‘örnek söz’ anlamlarını verir. Türkiye Türkçesinde öne çıkan anlam bir kişi ya da topluluk adına davranmadır; sahne oyunu ve simgeleme anlamları da yaşar.
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: temsîl
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: temsil
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: temsil
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: temsīl
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: temsîl
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: temsil