ilgi
Varlıkların birbirini etkilemesini veya birlikte ele alınmasını sağlayan bağ; ilgili: → ilişki.
İlgi, Türkçe il- ‘takmak, iliştirmek; ilişmek’ fiiline -gi ekinin getirilmesiyle kurulmuş yeni bir türetmedir; Tietze ‘alaka, ilinti’ anlamlı ilgi'yi açıkça yeni türetilmiş bir söz olarak niteler. Gülensoy da sözü il-gi diye çözümler ve kök fiili Orta Türkçedeki il- ‘ilişmek’ ile birleştirir. Aynı kökten Uygurca metinlerde ilig ‘bağ, bağlılık’ adı geçer (Clauson). Ağızlardaki ilgi ‘çengelli iğne, paçaya dikilen bağ, yorgan ipliği’ (Derleme Sözlüğü) de Tietze'ye göre aynı il- + -gi yapısındadır; Eski Anadolu metinlerindeki ilgü ~ ilgi ‘tuzak, engel’ ise ayrı maddede verilen eş yazılışlı bir sözdür.
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: ilig
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ilgi