demokrasi — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 17 Ekim 2026, 20:17 (Türkiye saati)

sözcük
1141
kaynak
41
tarihsel tanık
155.847
en eski kayıt
8. yy.

demokrasi

Yönetme yetkisinin halka dayandığı; halkın özgür ve düzenli seçim, siyasi katılım ve temsil yoluyla iktidarın oluşumuna katıldığı, çoğulculuk, temel haklar ve hukuk düzeniyle işleyen yönetim biçimi.

Demokrasi, Fransızca démocratie sözünden alınmıştır; Tietze ve Karaağaç bu kökende birleşir. Tietze Fransızca sözü Eski Yunanca dēmos ‘halk’ ile kratein ‘hüküm sürmek’ öğelerine dayandırır; sondaki -i'yi Fransızca sözlerden gelen bir ek sonu olarak ele alır ve açıklama için afazi maddesine gönderir. Tietze'nin İ. Tarus'tan aldığı 1951 tarihli tanıkta söz democrasi biçiminde yazılmıştır; söz bundan önce, XX. yüzyıl başında Kestelli'nin sözlüğünde Fransızca etiketiyle kayıtlıdır. Karaağaç sözü halk egemenliğine dayanan yönetim biçimi diye açıklar ve el erki karşılığını verir.

  1. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: demokrasi
  2. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: demokrasi

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).