tesis
Düzenin, örgütün veya kalıcı ilişkinin varlık kazanmasını ve işlemeye başlamasını sağlama; ilgili: → kurmak.
Tesis, Arapça taʾsīs ‘temel atma, kurma’ sözünden alınmıştır. Kâmûs-ı Türkî sözün üss ‘temel’ kökünden türemiş Arapça bir mastar olduğunu belirtir ve ‘temelleştirme, temel atma, kurma’ anlamlarıyla, bir mektep te’sîs etmek gibi örneklerle kaydeder. Stachowski sözü ‘kuruluş, kurum; kurma’ anlamlarıyla taʾsīs'e bağlar, Karaağaç da ‘kurma’ ile ‘kurum, kuruluş’ anlamlarını verir. Sözün incelenen kaynaklardaki en eski tarihli kaydı Meninski'nin 1687 tarihli Latince dizinidir. Osmanlıcada kurulmuş yapılar için çoğul te’sîsât kullanılırken Türkiye Türkçesinde tekil tesis bu anlamı taşır; tekilin ‘kuruluş’ anlamı XX. yüzyıl başında Kestelli'de görülür. Tesisat ise ‘döşem’ anlamında kullanılır.
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: te’sîs
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: te’sîs
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: te’sîs
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: tesis