karı — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 19 Ekim 2026, 20:04 (Türkiye saati)

sözcük
1229
kaynak
41
tarihsel tanık
176.987
en eski kayıt
8. yy.

karı

Evlilik birliğindeki kadın eş; ilgili: → eş.

Karı, Eski Türkçede ‘yaşlı’ anlamlı bir sıfattır ve Tonyukuk Yazıtı'ndan beri insanlar ile hayvanlar için kullanılır. Clauson'a göre anlam güneybatı (Oğuz) dillerinden Azerbaycan Türkçesi ve Osmanlıcada ‘yaşlı kadın’a, oradan kimi zaman ‘eş’e daralmıştır; Eski Anadolu Türkçesinde söz ‘yaşlı kadın’ ve ‘kadın’ anlamında da görülür. Şemseddin Sâmî bu gelişmeyi koca sözcüğüyle karşılaştırır: eşlerin birbirinden ‘ihtiyar’ diye söz etmesi yaygın olduğundan ‘yaşlı’ anlamlı iki söz ‘karı’ ve ‘koca’ olmuş, karı daha sonra genel olarak ‘kadın’ anlamını da almıştır. ‘Yaşlı, ihtiyar’ anlamı Türkiye Türkçesinde de yaşar; Anadolu ağızlarında ‘eski’ anlamı da sürer.

  1. 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): karı
  2. 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: karı
  3. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: karı
  4. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: karı
  5. 14. yy. · Harezm Türkçesi: karı
  6. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: karı
  7. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: karı
  8. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: karı
  9. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: karı
  10. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: karı

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).