karı
Evlilik birliğindeki kadın eş; ilgili: → eş.
Karı, Eski Türkçede ‘yaşlı’ anlamlı bir sıfattır ve Tonyukuk Yazıtı'ndan beri insanlar ile hayvanlar için kullanılır. Clauson'a göre anlam güneybatı (Oğuz) dillerinden Azerbaycan Türkçesi ve Osmanlıcada ‘yaşlı kadın’a, oradan kimi zaman ‘eş’e daralmıştır; Eski Anadolu Türkçesinde söz ‘yaşlı kadın’ ve ‘kadın’ anlamında da görülür. Şemseddin Sâmî bu gelişmeyi koca sözcüğüyle karşılaştırır: eşlerin birbirinden ‘ihtiyar’ diye söz etmesi yaygın olduğundan ‘yaşlı’ anlamlı iki söz ‘karı’ ve ‘koca’ olmuş, karı daha sonra genel olarak ‘kadın’ anlamını da almıştır. ‘Yaşlı, ihtiyar’ anlamı Türkiye Türkçesinde de yaşar; Anadolu ağızlarında ‘eski’ anlamı da sürer.
- 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): karı
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: karı
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: karı
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: karı
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: karı
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: karı
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: karı
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: karı
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: karı
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: karı