asker
Orduda görev yapan erden generale kadar herkes; leşker
Asker, Arapça ʿaskar ‘ordu, asker’ sözcüğünden alınmıştır; Tietze, Eren, Stachowski, Räsänen ve Karaağaç bu kökende birleşir. Eren, Arapça sözün Farsça laşkar'dan alındığını ileri süren Nyberg'in görüşünü aktarır; Nöldeke'nin Latince exercitus önerisinden ise sonradan vazgeçtiğini belirtir. Sözün Tarihsel Derlem'deki en eski tanıkları XV. yüzyılda derlenen Saltuk-nâme'dedir; XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde çok sık geçer. Türkçeden Bulgarca, Sırpça, Arnavutça, Rumca ve Rumence gibi Balkan dillerine de geçmiştir.
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: asker
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: asker
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: asker
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ʿasker
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: asker