karşılık
Söz veya davranışın öteki kişide uyandırdığı tepki; ilgili: → tepki.
Karşılık, karşı sözüne -lık ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir addır; Tietze ve Gülensoy bu çözümlemede birleşir. Tietze sözün eski yazımını karşulık diye verir ve ‘muhalefet’ anlamını Tarama Sözlüğü'nün eski metin tanıklarına dayandırır. Tarihsel Derlem'de söz XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi'de ‘bir şeye mukabil olarak’ anlamıyla görülür (_etdiği kemliğe karşılık eylik edersin_); Şeyh Gâlib'de eski karşuluk yazımı geçer. Kâmûs-ı Türkî bedel, cevap ve bir harcamaya ayrılmış gelir anlamlarını kaydeder; Anadolu ağızlarında ise karşılık ‘ayna’ anlamına da gelir.
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: karşılık
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: karşuluk
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: karşılık
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: karşılık