takdirde — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 20 Ekim 2026, 22:38 (Türkiye saati)

sözcük
1257
kaynak
41
tarihsel tanık
184.621
en eski kayıt
8. yy.

takdirde

Önceki yargıda belirtilen koşul gerçekleşirse sonraki sonucun ortaya çıkacağını bildiren söz. Olası bir durumu sonucu için ön koşul yapar; gerçeklik iddiasından çok iki olay arasındaki şart ilişkisini cümlede görünür kılar.

Takdirde, Arapça taḳdīr sözüne Türkçe bulunma durumu eki -de'nin getirilmesiyle kalıplaşmış bir şart bağlacıdır. Kâmûs-ı Türkî takdir sözünün ‘farz, ihtimal, durum’ anlamını o takdirde ve bunu yaptığı takdirde ben de karşılık veririm türünden örneklerle verir; Karaağaç da takdir'in ‘o durumda, böyle olunca’ anlamıyla şart bildirdiğini kaydeder. Stachowski takdir'i Arapça taḳdīr ‘değerlendirme’ sözüne bağlar; Kâmûs-ı Türkî sözün kader kökünden türeyen bir mastar olduğunu belirtir. Tarihsel Derlem'deki en eski tanık XIV.–XV. yüzyıl Müntahab-ı Şifâ'daki iki taḳdirde ‘her iki durumda’ söyleyişidir; Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde olduğu takdîrde kalıbı görülür.

  1. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: takdîrde
  2. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: takdîrde
  3. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: takdîrde
  4. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: takdirde

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Kaynaklar dizini

Kaynak dizini hazırlanıyor…

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).