şiddet
Sesin duyulma, ışığın aydınlatma veya yağışın çevreyi etkileme düzeyi; ilgili olayın duyularla algılanan etkisini anlatır ve uygun araçlar kullanıldığında ölçülerek sayısal bir değerle de gösterilebilir; yeğinlik.
Şiddet, Arapça šidda(t) ‘keskinlik, sertlik, yeğinlik’ sözünden alınmıştır; Stachowski, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî aynı kaynağı gösterir. Tarihsel Derlem'de söz XIV. yüzyılda Gülistan Tercümesi'nde ‘sıkıntı, darlık’ anlamında görülür; XV. yüzyılda Nevâyî'de mihnet ve gam ile, Saltuk-nâme'de zulmün şiddeti söyleyişinde geçer. Evliyâ Çelebi suların şiddet üzre, yani hızla ve güçle akışını anlatır; aynı yüzyılın hekimlik kitabında söz sıcağın, soğuğun ve susuzluğun yeğinliğini, Şeyh Gâlib'de sesin şiddetini anlatır. ‘Zor kullanma’ anlamı Kelekyan (1911) sözlüğünde cebr ü şiddet ile ‘zor yoluyla’ örneğiyle görülür; Karaağaç ‘kaba kuvvet kullanma’ anlamını sıralar.
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: şiddet
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: şiddet
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şiddet
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: şiddet
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: şiddet
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: şiddet
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: şiddet
- 20. yy. · Osmanlı Türkçesi: şiddet
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: şiddet