görünmek
Görülür duruma gelmek, görülür olmak; gözükmek
Görünmek, gör- fiilinin dönüşlülük bildiren -(ü)n- ekli biçimidir ve Eski Türkçede körün- olarak geçer. Clauson fiili ‘görünür olmak, ortaya çıkmak, kendini göstermek’ anlamıyla Kaşgarlı Mahmud, Kutadgu Bilig ve Harezm, Kıpçak, Çağatay metinlerinden tanıklar. Anadolu'da XV. yüzyılda görin- biçimi yaygındır; Tarihsel Derlem'de Dede Korkut Kitabı'nda saŋa görine ‘sana görüne’ örneği vardır. Kaşgarlı aynı anlamda Argucada göz sözünden yapılmış közün- biçimini de kaydeder.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: körün-
- 13. yy. · Karahanlı Türkçesi: körün- ~ körin-
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: körün-
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: körün-
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: körün-
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: görin-
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: görünmek
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: görünmek
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: görünmek