-
1.
(isim) Bir şeyin en üstteki bölümü; kaban (I).
-
2.
(isim) Bir yerin, bir nesnenin vb.nin üstü, hizası.
-
3.
(isim, teklifsiz konuşmada) Birinin yanı başı, baş ucu.
-
4.
(isim, anatomi) Başın üst, kafatasının iki kulak arasında kalan bölümü.
-
5.
(isim, coğrafya) Yüksekliği genellikle birkaç yüz metreyi geçmeyen, çok kez tek başına, yamaçları yatık yer biçimi.
-
6.
(isim, matematik) Çokgende veya çok yüzlüde köşelerden her biri.
-
7.
(isim, matematik) İkizkenar bir üçgende eşit kenarların kesişme noktası.
-
8.
(isim, matematik) Bakışım ekseni bulunan bir eğrinin veya yüzeyin bu eksenle kesişme noktalarından her biri.
Birleşik Sözcükler
tepe açısı, tepe aşağı, tepebaşı, Tepebaşı, tepe camı, tepegöz, tepegözler, tepe lambası, tepetakla, tepe tomurcuğu, tepeüstü, tepe üstü, tepeden ayağa, tepeden inme, tepeden tırnağa, ada tepe, dere tepe, şahit tepe, tanık tepe, dalga tepesi, hacet tepesi, mıhtepesi
BD Bağlam Gösterimi · tepe
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Madde geçmişi ve atıf
Güncel içerik sürümü ve kayıtlı editoryal olaylar yükleniyor.