baş

Bitigçi Sözlük Maddesi

baş

I (isim, anatomi, spor, denizcilik)
· 13 anlam
  1. 1.

    (isim, anatomi) İnsan ve hayvanlarda beyin, göz, kulak, burun, ağız vb. organları kapsayan, vücudun üst veya önünde bulunan bölüm; kafa, kelle, ser (I).

  2. 2.

    (isim) Bir topluluğu yöneten kimse.

  3. 3.

    (isim) Bir şeyin başladığı zaman veya yer.

  4. 4.

    (isim) Bir şeyin özü, temeli, kaynağı.

  5. 5.

    (isim) Arazide en yüksek nokta.

  6. 6.

    (isim) Bir şeyin genellikle toparlakça ucu.

  7. 7.

    (isim) Bir şeyin uçlarından biri.

  8. 8.

    (isim) Kasaplık hayvanlarda ve bazı yiyeceklerde adet.

  9. 9.

    (isim) → sarraflık hakkı.

  10. 10.

    (isim) Bir şeyin yakını veya çevresi.

  11. 11.

    (isim) "Önem veya yönetim bakımından ileride olan, en önemli, en üstün" anlamlarında birleşik kelimeler yapan bir söz.

  12. 12.

    (isim, spor) Karakucak ve yağlı güreşte pehlivanların ayrıldıkları beş dereceden birincisi.

  13. 13.

    (isim, denizcilik) Deniz teknelerinde ön taraf.

İLERİ ÇÖZÜMLEMELER

Tarihsel söz varlığı

Türkçenin tarihsel dönemlerindeki görünüm

Aç / kapat

İlk tarihsel tanık: 21 Ağustos 732 · Kül Tigin Yazıtı · PDF s. 38

yazıtın dikiliş ve Türkçe metninin tamamlanma tarihi. Kaynak, Türkçe yazıtın 21 Ağustos 732'de tamamlandığını ve anıtın dikiliş tarihinin de bu gün olması gerektiğini belirtir. Tarih dayanağı: Giriş, PDF s. 13

Anlamsal gelişim çizgisi

İlk kayıttan günümüz Türkçesine

5 denetlenmiş basamak

720–735 · Orhon Türkçesi kaydından canlı Bitigçi sözlük anlamlarına uzanan sıra. Aynı yazımlı ham tanıklar tek başına anlam değişimi sayılmaz.

Denetlenmiş ilişki türleri: anlam ve biçim sürekliliği · anlam sürekliliği ve mecazlaşma

  1. 1

    720–735

    Orhon Türkçesi

    Tarihsel kaynak

    Tarihleme dayanağı: yazıtların dikiliş tarihi aralığı · yazıtların yaklaşık dikiliş tarihleri

    Biçim: baş, başda, başınta, başına · ad

    Dönem anlamı

    İnsan ve hayvan bedeninin üst ya da ön bölümü; bir şeyin başlangıcı veya en yüksek yeri.

    anlam ve biçim sürekliliği

    Canlı sözlükteki güncel anlam kimliğiyle denetlendi.

    Birincil metin tanıklarını aç (2)
    tor(u)g (a)t : bin(i)p : t(e)gdi : ol (a)t (a)nta : ölti : y(a)r(ı)kınta : y(a)lm(a)sınta : yüz (a)rtuk : okun urtı : yüz[(i)ne] : b(a)şına : bir t[(e)gm(e)di............ ]

    Kül Tigin Yazıtı · 21 Ağustos 732 · PDF s. 38

    Denetlenmiş tarihsel biçimin birincil metin tanığı; tek başına anlam değişimi kanıtı değildir.

    tig(i)n: yiti ot(u)z : y(a)şına : k(a)rluk : bod(u)n : (e)rür b(a)rur : (e)rkli: y(a)gı boltı: t(a)m(a)g ıduk: b(a)şda : sün(ü)şd(ü)m(i)z : (KT K2) [kül] tig(i)n : ol sün(ü)şde : ot(u)z : y(a)ş(a)yur (e)rti : (a)lp ş(a)lçı :

    Kül Tigin Yazıtı · 21 Ağustos 732 · PDF s. 43

    Denetlenmiş tarihsel biçimin birincil metin tanığı; tek başına anlam değişimi kanıtı değildir.

    Kaynak dayanağını aç (2)

    Tekin, Talât (2020). Orhon Yazıtları. 6. baskı. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

    Kül Tigin ve Bilge Kağan metinleri, açıklamaları ve tam sözlük-dizin; tarihsel biçim ve satır konumlarının ana dizin kaynağı.

    Tekin, Talât (1998). Orhon Yazıtları: Kül Tigin, Bilge Kağan, Tunyukuk. 2. baskı. İstanbul: Simurg.

    Üç yazıtın Eski Türkçe yazı çevrimi ve karşılıklı metin yayını; biçim ve satır denetimi.

  2. 2

    1069–1077

    Karahanlı Türkçesi

    Tarihsel kaynak

    Tarihleme dayanağı: eserin yazılış dönemi · eserin telif dönemi

    Biçim: baş, başa, başḳa, başta, başı, başım, başın, başında, başıġ · ad

    Dönem anlamı

    İnsan veya hayvan bedeninde göz, ağız ve beyin gibi organları taşıyan üst ya da ön bölüm.

    anlam ve biçim sürekliliği

    Kutadgu Bilig ve Dîvânu Lugâti’t-Türk’te başın beden bölümü olarak yalın, iyelikli ve durum ekli kullanımları tanıklanır.

    Günümüze uzanan değişim

    Beden bölümü anlamı çağdaş başta biçim ve çekirdek anlamıyla sürer.

    Canlı sözlükteki güncel anlam kimliğiyle denetlendi.

    Birincil metin tanıklarını aç (2)
    başı erdi öŋdün ḳamuġ başçıḳa kiḍin boldı tamġa ḳamuġ sawçıḳa

    Kutadgu Bilig · 1069–1070 · KB 45 · Kaynakta aç

    Denetlenmiş tarihsel biçimin birincil metin tanığı; tek başına anlam değişimi kanıtı değildir.

    basa faruḳ erdi kişi öḍrümi tili köŋli bir teg boḍun köḍrümi

    Kutadgu Bilig · 1069–1070 · KB 53 · Kaynakta aç

    Denetlenmiş tarihsel biçimin birincil metin tanığı; tek başına anlam değişimi kanıtı değildir.

    Kaynak dayanağını aç (3)

    Arat, Reşid Rahmeti (1979). Kutadgu Bilig III: İndeks. İndeksi neşre hazırlayanlar: Kemal Eraslan, Osman F. Sertkaya ve Nuri Yüce. İstanbul: Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü.

    Madde, anlam, çekimli biçim ve beyit numarası için ana dizin.

    Arat, Reşid Rahmeti. Kutadgu Bilig I: Metin. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

    Dizindeki biçimlerin beyit metninde karşılaştırıldığı eleştirmeli metin yayını.

    Kaşgarlı Mahmud (2023). Dîvânu Lugâti’t-Türk: Türk Dilinin İlk Sözlüğü. Türkçesi: Mustafa S. Kaçalin; dizini hazırlayan: Mehmet Ölmez. İstanbul: VakıfBank Kültür Yayınları.

    Tarihsel madde biçimleri, sözlük madde numaraları ve yazma yapraklarının karşılaştırma kaynağı.

  3. 3

    1313–1314

    Harezm Türkçesi

    Tarihsel kaynak

    Tarihleme dayanağı: eserin telif veya dil katmanı için yaklaşık dönem

    Biçim: baş, başdın, başı, başın, başındın, başıŋdın, başınġa, başıŋnı, başḳa, başnı · ad

    Dönem anlamı

    İnsan bedeninin üst bölümünde bulunan organ; uzamsal aktarım yoluyla bir şeyin ön veya uç bölümü.

    anlam sürekliliği ve mecazlaşma

    Muʿînü’l-Mürîd’de baş hem örtülmesi ve hareketi anlatılan beden bölümü hem de ön/uç konumu olarak çekimli biçimlerle tanıklanır.

    Günümüze uzanan değişim

    Organ anlamı sürmüş, üstlük ve öncelik ilişkilerinden doğan mecazlar çağdaş başta genişlemiştir.

    Canlı sözlükteki güncel anlam kimliğiyle denetlendi.

    Birincil metin tanıklarını aç (2)
    tutuş tirseki birle yumak bilil] üçinç başka mesh ét takı törtilenç adaknı topuk birle yup rast kılır)

    Muʿînü’l-Mürîd · 20 Aralık 1313–19 Ocak 1314 · PDF s. 101

    Denetlenmiş tarihsel biçimin birincil metin tanığı; tek başına anlam değişimi kanıtı değildir.

    bolu bilmegey bu şıfatlığ imâm 81 cirâhat ya başdın irirj kan çıkıp teger bolsa tennirj sağınğa akıp

    Muʿînü’l-Mürîd · 20 Aralık 1313–19 Ocak 1314 · PDF s. 103

    Denetlenmiş tarihsel biçimin birincil metin tanığı; tek başına anlam değişimi kanıtı değildir.

    Kaynak dayanağını aç (1)

    Toparlı, Recep ve Mustafa Argunşah (2008). Muʿînü’l-Mürîd: İnceleme–Metin–Çeviri–Dizin–Tıpkıbasım. Ankara: Türk Dil Kurumu.

    Dörtlük ve dize düzeyinde özgün metin, çeviri ve eksiksiz biçim dizini.

  4. 4

    1387–1500

    Eski Anadolu Türkçesi

    Tarihsel kaynak

    Tarihleme dayanağı: eserin telif veya dil katmanı için yaklaşık dönem

    Biçim: baş · ad

    Dönem anlamı

    Bedenin göz, ağız ve beyin gibi organları taşıyan üst bölümü; aktarım yoluyla ön, uç ya da yönetici konumu.

    anlam sürekliliği ve mecazlaşma

    Dede Korkut'ta beden, saygı için eğilme ve önderlik bağlamları; Kâbûs-nâme'de kafa ve başlangıç kullanımları denetlendi.

    Günümüze uzanan değişim

    Organ anlamından konum ve yönetim anlamlarına uzanan mecazlaşma sürmüştür.

    Canlı sözlükteki güncel anlam kimliğiyle denetlendi.

    Kaynak dayanağını aç (2)

    Keykâvus bin İskender bin Veşmgîr (2016). Kâbûs-nâme. Tercüme eden Şeyhoğlu Sadru’d-dîn Mustafa; hazırlayan Enfel Doğan. Ankara: Türk Dil Kurumu.

    Çevriyazılı metin ile yazma yaprağı yüzü-satır gönderimli sözlük/dizin için ana kaynak.

    Dede Korkut Kitabı II: İndeks–Gramer (1997). Hazırlayan Muharrem Ergin. Ankara: Türk Dil Kurumu.

    Madde, yan biçim, çekimli biçim ve metin sayfası-satır gönderimleri için ana dizin.

  5. 5

    Canlı Bitigçi sözlük kaydı

    Günümüz Türkçesi

    Güncel sözlük

    Biçim: baş

    1. güncel anlam

    İnsan ve hayvanlarda beyin, göz, kulak, burun, ağız vb. organları kapsayan, vücudun üst veya önünde bulunan bölüm; kafa, kelle, ser (I)

    2. güncel anlam

    Bir topluluğu yöneten kimse

    3. güncel anlam

    Bir şeyin başladığı zaman veya yer

    4. güncel anlam

    Bir şeyin özü, temeli, kaynağı

    5. güncel anlam

    Arazide en yüksek nokta

    6. güncel anlam

    Bir şeyin genellikle toparlakça ucu

    7. güncel anlam

    Bir şeyin uçlarından biri

    8. güncel anlam

    Kasaplık hayvanlarda ve bazı yiyeceklerde adet

    9. güncel anlam

    → sarraflık hakkı

    10. güncel anlam

    Bir şeyin yakını veya çevresi

    11. güncel anlam

    "Önem veya yönetim bakımından ileride olan, en önemli, en üstün" anlamlarında birleşik kelimeler yapan bir söz

    12. güncel anlam

    Karakucak ve yağlı güreşte pehlivanların ayrıldıkları beş dereceden birincisi

    13. güncel anlam

    Deniz teknelerinde ön taraf

Yöntem ve tarih sınırları

Tarihsel basamaklar yalnız editoryal olarak denetlenmiş tarihsel tanım ve çağdaş anlam bağlantılarından kurulur; aynı yazımlı ham derlem eşleşmeleri anlam değişimi iddiasına dönüştürülmez.

Tarihler eser veya yazıt tarihleridir; bir anlamın dilde ilk ya da son kez kullanıldığı tarihi göstermez. Günümüz basamağı canlı sözlük durumudur.

Orhon Türkçesibaşad

Bağlama dayalı özgün Bitigçi tanımı: İnsan ve hayvan bedeninin üst ya da ön bölümü; bir şeyin başlangıcı veya en yüksek yeri.

Çağdaş arama bağı: baş · biçim ve anlam sürekliliği · kaynak biçimi ve özgün tanım denetimli

Kaynaklarda tanıklanan biçimler

  • başda (çekimli biçim)
    Tanıklık: Kül Tigin Yazıtı, kuzey yüzü, 1. satır; Bilge Kağan Yazıtı, doğu yüzü, 25., 29. satırlar
  • başınta (çekimli biçim)
    Tanıklık: Kül Tigin Yazıtı, kuzey yüzü, 6. satır
  • başına (çekimli biçim)
    Tanıklık: Kül Tigin Yazıtı, doğu yüzü, 33. satır
Karahanlı Türkçesibaşad
Kaynak çevriyazıları:Kutadgu Bilig III: İndeks: baş, başa, başḳa, başta, başı, başım, başın, başında, başıġDîvânu Lugâti’t-Türk: baş

Transkripsiyon notu: Kaynak çevriyazısındaki ḳ, ġ işaretleri korunmuştur; işaretsiz biçimler yalnız aramada eş değer anahtar olarak kullanılır.

Bağlama dayalı özgün Bitigçi tanımı: İnsan veya hayvan bedeninde göz, ağız ve beyin gibi organları taşıyan üst ya da ön bölüm.

Tarihsel bağlam: Kutadgu Bilig ve Dîvânu Lugâti’t-Türk’te başın beden bölümü olarak yalın, iyelikli ve durum ekli kullanımları tanıklanır.

Anlamsal gelişim notu: Beden bölümü anlamı çağdaş başta biçim ve çekirdek anlamıyla sürer.

Çağdaş arama bağı: baş · anlam ve biçim sürekliliği · kaynak biçimi, anlam bağı ve özgün tanım denetimli

Kaynaklarda tanıklanan biçimler

  • baş (yalın biçim)
    Tanıklık: Kutadgu Bilig, 176, 405, 421, 435, 545, 655, 708, 784, 890, 940, 966, 986, 1194, 1630, 1883, 2147, 2726, 2781, 2834, 2894, 3151, 3644, 4099, 4230, 4486, 4915, 4917, 5097, 5202, 5252, 5428, 5449, 5523, 5813, 5816, 5828, 5856, 6220, 6221, 6396. beyitler
  • baş (yalın biçim)
    Tanıklık: Dîvânu Lugâti’t-Türk, 5330. sözlük maddesi
  • başa (çekimli biçim)
    Tanıklık: Kutadgu Bilig, 3838. beyit
  • başḳa (çekimli biçim)
    Tanıklık: Kutadgu Bilig, 1190, 2267, 2413, 2492, 2604, 2692, 2742, 5643, 6530. beyitler
  • başta (çekimli biçim)
    Tanıklık: Kutadgu Bilig, 1836. beyit
  • başı (çekimli biçim)
    Tanıklık: Kutadgu Bilig, 119, 140, 163, 223, 253, 265, 344, 353, 423, 478, 491, 533, 633, 752, 949, 1015, 1063, 1114, 1191, 1266, 1357, 1436, 1442, 1598, 1617, 1830, 1881, 1945, 1992, 2040, 2047, 2089, 2156, 2166, 2196, 2210, 2275, 2300, 2394, 2420, 2457, 2516, 2555, 2745, 2786, 2809, 2831, 2874, 2877, 2881, 2900, 2925, 3002, 3089, 3516, 3551, 3566, 3704, 3763, 3855, 3978, 4064, 4065, 4123, 4133, 4143, 4197, 4290, 4298, 4406, 4595, 4665, 4889, 5202, 5349, 5754, 5892, 5927, 6159, 6177, 6221, 6253, 6416, 6453, 6456, 6478. beyitler
  • başım (çekimli biçim)
    Tanıklık: Kutadgu Bilig, 365, 4557, 4848, 5643. beyitler
  • başın (çekimli biçim)
    Tanıklık: Kutadgu Bilig, 422, 1207, 1967, 1989, 2352, 2515, 2518, 2647, 2652, 2726, 3072, 3081, 3283, 3286, 3379, 3953, 4213, 5797, 5827. beyitler
  • başında (çekimli biçim)
    Tanıklık: Kutadgu Bilig, 213, 426, 667, 1222, 1567, 1798, 2271, 2367, 4434, 4639, 6035. beyitler
  • başıġ (çekimli biçim)
    Tanıklık: Kutadgu Bilig, 173, 2825, 2850. beyitler
Harezm Türkçesibaşad
Kaynak çevriyazıları:Muʿînü’l-Mürîd: baş, başdın, başı, başın, başındın, başıŋdın, başınġa, başıŋnı, başḳa, başnı

Transkripsiyon notu: Yayınların çevriyazıları kaynak başına korunmuştur. Muʿînü’l-Mürîd: baş, başdın, başı, başın, başındın, başıŋdın, başınġa, başıŋnı, başḳa, başnı. Sade karşılıklar yalnız arama anahtarıdır.

Bağlama dayalı özgün Bitigçi tanımı: İnsan bedeninin üst bölümünde bulunan organ; uzamsal aktarım yoluyla bir şeyin ön veya uç bölümü.

Tarihsel bağlam: Muʿînü’l-Mürîd’de baş hem örtülmesi ve hareketi anlatılan beden bölümü hem de ön/uç konumu olarak çekimli biçimlerle tanıklanır.

Anlamsal gelişim notu: Organ anlamı sürmüş, üstlük ve öncelik ilişkilerinden doğan mecazlar çağdaş başta genişlemiştir.

Çağdaş arama bağı: baş · anlam sürekliliği ve mecazlaşma · kaynak biçimi, bağlam, anlam bağı ve özgün tanım denetimli

Kaynaklarda tanıklanan biçimler

  • baş (yalın biçim)
    Tanıklık: Muʿînü’l-Mürîd, 72/1, 91/3, 92/2 (dörtlük/dize)
  • başdın (çekimli biçim)
    Tanıklık: Muʿînü’l-Mürîd, 81/1 (dörtlük/dize)
  • başı (çekimli biçim)
    Tanıklık: Muʿînü’l-Mürîd, 45/4, 72/1, 151/2, 238/2 (dörtlük/dize)
  • başın (çekimli biçim)
    Tanıklık: Muʿînü’l-Mürîd, 95/3 (dörtlük/dize)
  • başındın (çekimli biçim)
    Tanıklık: Muʿînü’l-Mürîd, 226/2 (dörtlük/dize)
  • başıŋdın (çekimli biçim)
    Tanıklık: Muʿînü’l-Mürîd, 39/4 (dörtlük/dize)
  • başınġa (çekimli biçim)
    Tanıklık: Muʿînü’l-Mürîd, 197/4 (dörtlük/dize)
  • başıŋnı (çekimli biçim)
    Tanıklık: Muʿînü’l-Mürîd, 219/4 (dörtlük/dize)
  • başḳa (çekimli biçim)
    Tanıklık: Muʿînü’l-Mürîd, 70/3, 368/4 (dörtlük/dize)
  • başnı (çekimli biçim)
    Tanıklık: Muʿînü’l-Mürîd, 94/2 (dörtlük/dize)
Eski Anadolu Türkçesibaşad
Kaynak çevriyazıları:Kâbûs-nâme: başDede Korkut Kitabı: baş

Transkripsiyon notu: Yayınların çevriyazıları kaynak başına korunmuştur. Kâbûs-nâme: baş; Dede Korkut Kitabı: baş. Sade karşılıklar yalnız arama anahtarıdır.

Bağlama dayalı özgün Bitigçi tanımı: Bedenin göz, ağız ve beyin gibi organları taşıyan üst bölümü; aktarım yoluyla ön, uç ya da yönetici konumu.

Tarihsel bağlam: Dede Korkut'ta beden, saygı için eğilme ve önderlik bağlamları; Kâbûs-nâme'de kafa ve başlangıç kullanımları denetlendi.

Anlamsal gelişim notu: Organ anlamından konum ve yönetim anlamlarına uzanan mecazlaşma sürmüştür.

Çağdaş arama bağı: baş · anlam sürekliliği ve mecazlaşma · kaynak biçimi, bağlam, anlam bağı ve özgün tanım denetimli

Kaynaklarda tanıklanan biçimler

  • baş (yalın biçim)
    Tanıklık: Kâbûs-nâme, 3b/1, 15b/12, 18b/12, 26a/8, 45b/8 (yaprak yüzü–satır)
  • baş (yalın biçim)
    Tanıklık: Dede Korkut Kitabı, 40-10, 63-8, 65-7, 70-6, 72-6, 74-2 (metin sayfası–satır)

Bu kaynak kapsamındaki tanıklarda ayrıca çekimli bir biçim kaydedilmemiştir.

Tarihsel derlem tanıkları

Yalnız birincil metin bölümünden alınan kaynak çevriyazıları gösterilir; arama için kullanılan sade anahtar metnin yerine geçmez.

(BK D25) t(a)pa : sül(e)d(i)m : bod(u)n(u)g : (a)nta buzd(u)m : t(a)b[g(a)ç o]n totok : b(e)ş tüm(e)n : sü k(e)lti : ıduk b(a)şda : sün(ü)şd(ü)m : ol süg : (a)nta yook kışd(ı)m : y(e)g(i)rmi: y(a)ş(ı)ma : b(a)sm(ı)l: ıduk(ku)t:

Orhon Türkçesi · Bilge Kağan Yazıtı · 20 Eylül 735 · PDF s. 64 · çevriyazı güveni A

(BK D29) bir : y(a)ş(ı)ma : k(a)rluk : bod(u)n : buns(u)z [(e)r]ür : b(a)rur : (e)rkli : y(a)gı boltı : t(a)m(a)g ıduk : b(a)şda : sün(ü)şd(ü)m(i)z : k(a)rluk : bod(u)n(u)g : öl(ü)rt(ü)m : (a)nta (a)lt(ı)m

Orhon Türkçesi · Bilge Kağan Yazıtı · 20 Eylül 735 · PDF s. 66 · çevriyazı güveni A

Kaynak yayınlar ve okuma notu

Tekin, Talât (1998). Orhon Yazıtları: Kül Tigin, Bilge Kağan, Tunyukuk. 2. baskı. İstanbul: Simurg.

Tekin, Talât (2020). Orhon Yazıtları. 6. baskı. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

Arat, Reşid Rahmeti (1979). Kutadgu Bilig III: İndeks. İndeksi neşre hazırlayanlar: Kemal Eraslan, Osman F. Sertkaya ve Nuri Yüce. İstanbul: Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü.

Arat, Reşid Rahmeti. Kutadgu Bilig I: Metin. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

Kaşgarlı Mahmud (2023). Dîvânu Lugâti’t-Türk: Türk Dilinin İlk Sözlüğü. Türkçesi: Mustafa S. Kaçalin; dizini hazırlayan: Mehmet Ölmez. İstanbul: VakıfBank Kültür Yayınları.

Toparlı, Recep ve Mustafa Argunşah (2008). Muʿînü’l-Mürîd: İnceleme–Metin–Çeviri–Dizin–Tıpkıbasım. Ankara: Türk Dil Kurumu.

Keykâvus bin İskender bin Veşmgîr (2016). Kâbûs-nâme. Tercüme eden Şeyhoğlu Sadru’d-dîn Mustafa; hazırlayan Enfel Doğan. Ankara: Türk Dil Kurumu.

Dede Korkut Kitabı II: İndeks–Gramer (1997). Hazırlayan Muharrem Ergin. Ankara: Türk Dil Kurumu.

Yayın yılı, sözcüğün ilk kullanım tarihi değildir. Çağdaş madde bağlantıları kaynak yayındaki anlam karşılığı ve biçim denetimiyle kurulmuştur; tek başına ses benzerliği tarihsel akrabalık kanıtı sayılmaz.

BD Bağlam Gösterimi · baş

Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.

Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.

Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.

Bu maddeye atıf

Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.

Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…

Sözlük bilgisi ile canlı BD ölçümlerini birlikte açıklayan seçilmiş yanıtlar.

Tümünü aç

İlgili Sözler

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı

Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.

İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları

Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.