ocak

(isim, tarih, mecaz, ağızlardan)

· 13 anlam

1.

(isim) Ateş yakmaya yarayan, pişirme, ısıtma, ısınma vb. amaçlarla kullanılan yer; ocaklık.
2.

(isim) → şömine.
3.

(isim) Isı vererek üzerine veya içine konulan maddeleri ısıtan, pişiren, kaynatan, eriten araç veya alet.
4.

(isim) Kahvelerde, kuruluşlarda çay, kahve vb.nin yapıldığı yer.
5.

(isim) Yer üstünde veya yer altında cevher çıkarılan yer.
6.

(isim) Bahçelerde veya bostanlarda her tür meyve ve sebze tohumu veya fidesinin dikimi için etrafı yükseltilerek ortası çukur bırakılmış yer.
7.

(isim) Aynı amaç ve düşünceyi paylaşanların kurdukları kuruluş veya toplandıkları, görev yaptıkları yer.
8.

(isim) Yılın birinci ayı; ikinci kânun, son kânun, kânunusani.
9.

(isim, tarih) Yeniçeri teşkilatını oluşturan ortalardan her biri.
10.

(isim, mecaz) Aynı ev çevresinde yaşayan ve ortak geçmişi paylaşan kişilerden oluşan aile veya soy topluluğu; Ev, aile, soy.
11.

(isim, ağızlardan) Halk hekimliğinde bir önceki kuşaktan el verme suretiyle aktarılan bilgileri kullanarak belirli bir şikâyeti veya hastalığı iyileştirdiğine inanılan aile.
12.

(isim) Bir şeyin en çok bulunduğu veya yapıldığı yer.
13.

(isim) Toprak altındaki su kanallarının toprak üzerine açılan ve bir kapakla örtülü bulunan deliği.

Seçili Derlem İstatistikleri