yırtıcı

(sf., mec.)

· 4 anlam · 0 geçiş

1.

(sf.) Beslenmek için başka hayvanları parçalayarak yiyen (hayvan); müfteris
2.

(mec.) Kan dökmekten, insan öldürmekten zevk alan (kimse); müfteris
3.
(mec.) Tiz ve yüksek olan (ses)
- “Bir sabah ev halkı, aşçı Şerife Hanım'ın yırtıcı çığlıklarıyla uyandı.”— R. N. Güntekin
4.
(mec.) İş bitiren, mahir olan
- “Buraların en çalışkan, en becerikli, en yırtıcı ve zengin adamıdır.”— M. Ş. Esendal

Madde geçmişi ve atıf

Güncel içerik sürümü ve kayıtlı editoryal olaylar yükleniyor.

yırtıcılık yırtıcı kuşun eti yenmez yırtıcı kuşun ömrü az olur balaban canavar harpiya akbaba atmaca baykuş cırnak kaplan kartal kurtadam kurtvari

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

T-BDLD içindeki yüzey-lema dizileri ve tamlayıcı örüntüleri taranıyor.

Graf kuramı sonuçları yükleniyor

Sözcüğün derlemdeki bağlantı ağı hesaplanıyor.

Bağlam Dinamikleri

Cümle, belge, alan/tür ve sözdizimsel konum canlı hesaplanıyor.

Kaynak yayın tarihleri yükleniyor...

Derlem ayrıntıları yükleniyor

T-BDLD sıklık, çekimli biçim, alan/tür ve eşdizim verileri hazırlanıyor.

Seçili Derlem İstatistikleri