acemi

(sıfat) Bir uğraşa, zanaata ya da iş koluna ilk adımlarını atmış, bilgi ve tecrübe birikimi sınırlı kaldığından öğrenme evresini aşmamış, profesyonel düzeye erişmemiş; halk söyleyişiyle toy, çaylak, usta yanında yetişmekte olan çömez konumundaki (kimse).

(sıfat) Eli ve gözü bir işe yatkınlık kazanmadığından çıkardığı ürün özensiz, kusurlu ya da beceriksizce kalan, ustalık isteyen bir uğraşta ne yapacağını bilmeden bocalayan; ortaya koyduğu iş ya da davranış bu yetersizliği açıkça ele veren (kimse, el, iş).

(sıfat) Bir kentle, bir çevreyle, bir düzenle ya da bir araçla ilk kez yüz yüze gelmiş, oranın yollarını, kurallarını ve alışkanlıklarını daha tanımadığı için merak ve şaşkınlıkla bakan, yönünü bulmaya çalışan; alışık olmadığı bir ortama düşmüş (kimse, göz).

(sıfat, mecaz) Uzun süre çalıştırılmadığı ya da hiç alıştırılmadığı için ağır bir bedensel çabaya hazır olmayan, zorlandığında çabuk yorulup ertesi gün ağrıyan, sertleşen; idmansız, antrenmandan uzak kalmış (beden, kas, sporcu).

(isim, tarih) Osmanlı sarayının haremine getirildikten sonra dil, görgü ve hizmet eğitimi alan, bu yetişme evresini tamamlamadığı için henüz padişah huzuruna çıkamayan cariye; eğitimini bitirip ustalaşınca kalfalığa yükselir.