dede
(isim, ünlem, din bilimi, teklifsiz konuşmada)Ebeveynin babası, geçmiş kuşaklar, dinî unvanlar ve saygı hitabı
-
2.
Geçmiş kuşak
(isim) → ata.
Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 07.11.2026 00:20:52 · Türkiye saati (UTC+3)
Ebeveynin babası, geçmiş kuşaklar, dinî unvanlar ve saygı hitabı
(isim) → ata.
Dede, çocuk dilinden doğmuş yarı yansıma bir Türkçe akrabalık sözüdür. Clauson'a göre Oğuz ve Kıpçak dillerine özgü olan söz önce 'baba' demekti, bu anlamda baba sözü yerleşince 'büyükbaba', 'yaşlı adam' ve 'derviş' anlamlarına geçti; Kâşgarlı Mahmud da XI. yüzyılda onu Oğuzca 'baba' diye kaydeder. Stachowski sözü Ortak Türkçe *tēte'ye bağlar ve Farsça dada 'amca'dan gelmesini daha az olası bulur. Tarihsel Derlem'de en eski tanıklar XIII. yüzyıl Yusuf u Züleyhâ'dandır; Osmanlı metinlerinde söz Mevlevî ve Bektaşî dervişlerinin unvanı olarak da çok sık geçer.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit