güney

Bitigçi Sözlük Maddesi

güney

I (isim, sıfat)
· 3 anlam
  1. 1.

    (isim) Bulunulan yerde sola doğu, sağa batı alındığında yüzün dönük olduğu yön; lodosluk, cenup, kuzey karşıtı.

  2. 2.

    (sıfat) Bu yönde bulunan; cenubi.

  3. 3.

    (sıfat) Güneş gören yer.

İLERİ ÇÖZÜMLEMELER

güney etimolojisi ve tarihsel dönemleri

Güney, gün ‘güneş, gün’ sözüne yer ve yön bildiren -ey ekinin getirilmesiyle kurulmuştur; ilk anlamı ‘güneşe karşı olan, güneş alan yer’dir. Stachowski sözü Ortak Türkçe *kün tabanına bağlar ve kuruluşunu kuzey ile karşılaştırır; Gülensoy ekin daha eski *günegi biçiminden kısaldığını düşünür. Eski Anadolu Türkçesinde ‘güneşi eksik olmayan yer’ anlamıyla kaydedilen söz, Anadolu ağızlarında ‘dağın güneşe bakan yamacı’ olarak yaşamış; Stachowski'ye göre ağızlardan yazı diline aktarılarak ‘cenup’ karşılığı olmuştur.

  1. 15. yüzyıl · Eski Anadolu Türkçesi: güney
  2. 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: güney
  3. 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: güney
Etimoloji Atlası'nda köken yolculuğunu aç

BD Bağlam Gösterimi · güney

Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.

Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.

Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.

Bu maddeye atıf

Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.

Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…

İlgili Sözler

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı

Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.

İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları

Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.