güney
I (isim, sıfat)-
2.
(sıfat) Bu yönde bulunan; cenubi.
(sıfat) Bu yönde bulunan; cenubi.
Güney, gün ‘güneş, gün’ sözüne yer ve yön bildiren -ey ekinin getirilmesiyle kurulmuştur; ilk anlamı ‘güneşe karşı olan, güneş alan yer’dir. Stachowski sözü Ortak Türkçe *kün tabanına bağlar ve kuruluşunu kuzey ile karşılaştırır; Gülensoy ekin daha eski *günegi biçiminden kısaldığını düşünür. Eski Anadolu Türkçesinde ‘güneşi eksik olmayan yer’ anlamıyla kaydedilen söz, Anadolu ağızlarında ‘dağın güneşe bakan yamacı’ olarak yaşamış; Stachowski'ye göre ağızlardan yazı diline aktarılarak ‘cenup’ karşılığı olmuştur.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit