Ağırlığı, etkisi veya yoğunluğu küçük; kolay, önemsiz ya da rahat.
(sıfat) Sonuçları veya önceliği bakımından fazla önem taşımayan; ilgili: → önem.
Hafif, Arapça ḫafīf ‘yeğni, ağır olmayan’ sıfatından Türkçeye geçmiştir; Tietze, Stachowski, Räsänen ve Karaağaç bu kökende birleşir. Kâmûs-ı Türkî sözcüğü Arapça hiffet ‘hafiflik’ adına bağlar ve dişil biçimi hafife'yi de anar. Tarihsel Derlem'deki en eski tanıklar Anadolu'dandır: XIV. yüzyılda Kâbûs-nâme Tercümesi ağır ezgiden sonra çalınan hafif ezgiyi, XIV.–XV. yüzyıldan Müntahab-ı Şifâ hafif yemekleri anar. XVI. yüzyılda Bâkî'de terazinin hafif gelen kefesi, XVII. yüzyılda Evliya Çelebi Seyahatnâmesi'nde ‘aklı hafif olmak’ gibi mecaz bir kullanım görülür. Türkiye Türkçesinde ağırlıkla ilgili ilk anlamın yanında kolaylık, önemsizlik, hoppalık ve etkisi az olma anlamları vardır; hafife almak, hafif tertip gibi deyimler de kullanılır.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Sözlük bilgisi ile canlı BD ölçümlerini birlikte açıklayan seçilmiş yanıtlar.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit