manevi
(sıfat)İç dünya, değerler ve kutsal kabullerle ilgili.
İç dünya, değerler ve kutsal kabullerle ilgili.
Manevi, Arapça maʿnevī sözcüğünden alınmıştır (Karaağaç); Kâmûs-ı Türkî sözü mana'dan türemiş sayar. Arapçada ‘anlam’ demek olan maʿnā'ya ilgi eki getirilerek kurulmuş bir sıfattır (Bitigçi açıklaması). Söz Anadolu'da XIV. yüzyıl başından beri tanıklanır: Gülşehrî'nin 1317 tarihli Mantıku't-Tayr'ında ma‘rifetler ma‘nevî, Ahmed-i Dâ'î'de kurb-ı ma‘nevi ‘manevi yakınlık’ geçer; XV. yüzyılda Nevâyî'de ma‘nevî saltanat görülür. Evliya Çelebi'de veled-i ma‘nevî ‘manevi evlat’ tamlaması kullanılır, Meninski de 1687'de sözü ‘içteki’ ve ‘özsel, gerçek’ anlamlarıyla kaydeder. Türkiye Türkçesinde maddi karşıtı olarak ‘ruha ve öze ait’ anlamı öne çıkmıştır.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit