mensup
(sıfat)
Arapça mensūb
· 1 anlam
Seçili Derlem İstatistikleri
İLERİ ÇÖZÜMLEMELER
mensup etimolojisi ve tarihsel dönemleri
Mensup, Arapça mensūb sözcüğünden alınmıştır; Karaağaç sözü ‘bir yerle ya da bir kimseyle bağlantısı olan, -den olan, -e bağlı kimse’ anlamıyla kaydeder, Özön de nisbet'ten türemiş sayar. Tarihsel Derlem'de söz XIV. yüzyılda Anadolu'da Garib-nâme ve Kâbûs-nâme Tercümesi'nde, Kıpçak sahasında Gülistan Tercümesi'nde görülür. Osmanlı Türkçesinde Evliya Çelebi Seyahatnâmesi'nde bir görevliye bağlı esnaf, bir kazaya bağlı yerler, hatta talihi Zühre yıldızına bağlanan topluluklar için geçer. Türkiye Türkçesinde sözcük mensup yazılır ve aile, kurum ya da başka bir topluluk içinde üyelik bağı kurmuş kişiyi anlatır; mensubiyet ‘ilgililik, bağlılık’ da aynı Arapça kaynaktan gelir.
- 14. yüzyıl · Kıpçak Türkçesi: mensūb
- 14. yüzyıl · Eski Anadolu Türkçesi: mensūb
- 15. yüzyıl · Çağatay Türkçesi: mensūb
- 16. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: mensūb
- 17. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: mensūb
- 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: mensup
BD Bağlam Gösterimi · mensup
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Bu maddeye atıf
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…
İlgili Sözler
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.