iz

(isim) Toprak, kar veya yol yüzeyinde adım ya da tekerlek hareketinin ardından görülen çizgi ve oyuk dizisi; yönü ve sürekliliği takip edildiğinde insanın, hayvanın ya da aracın hangi tarafa ilerlediğini gösterebilir; çığır, nişan, nişane.

(isim) Yüzeye temas eden bir nesnenin basıncı, sürtünmesi veya bulaştırdığı madde nedeniyle oluşan belirgin değişiklik; parmakta boya, bedende giysi çizgisi ya da yerde tekerlek oyuntusu biçiminde görülebilir.

(isim) → ipucu.

(isim) Geçmişte yaşanmış bir olayın, kurulmuş bir ilişkinin veya yapılmış bir işin bugün de fark edilen etkisi; anıda, davranışta ya da çevrede belirir ve artık ortada olmayan şeyi hatırlatır; kırıntı, yer, eser.

(isim, matematik) Uzaydaki çizginin başvuru yüzeyini kestiği nokta ya da iki yüzeyin oluşturduğu ortak çizgi; teknik çizimde üç boyutlu konumun kâğıt üzerindeki karşılığını kurmaya ve nesnenin parçaları arasındaki yer ilişkisini görmeye yarar.

(isim, bilişim) Dijital ortamda kullanıcı davranışı, işlem veya veri akışından geriye kalan kayıt belirtisi.