duyma

(isim) Kulağa ulaşan sesleri ayırt ederek konuşma, müzik, uyarı veya çevredeki başka ses olaylarından bilgi edinme yetisi ve bu yetinin kullanılması; kayıp ya da bozukluklardan söz edilirken kulağın işlevi kastedilir; işitme, sem (II).

(isim) Bir olayın, kararın ya da söylenen sözün varlığından başkasının anlatımı, haber yayını veya çevredeki konuşmalar yoluyla haberdar olma; kişi olaya doğrudan katılmadan bilgi edinir ve anlatılanın doğruluğunu ayrıca araştırabilir; istihbar.

(isim) Sevinç, pişmanlık, korku, özlem ya da bir gereksinim gibi içsel bir hâlin kişide ortaya çıkması ve onun bunu fark etmesi; duygu veya ihtiyaç adlarıyla birlikte kullanıldığında kulağın sesleri algılamasından ayrı bir yaşantıyı anlatır.