düzelme
(isim)-
4.
(isim) Bir organın, eklemin, yapının veya yüzeyin eğrilik, yer değiştirme ya da başka bir biçim bozukluğu yüzünden kaybettiği doğal duruşa yaklaşması; kendiliğinden olabileceği gibi müdahale veya tedavi sonucunda da gerçekleşmesi.