hastane — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 22 Ekim 2026, 21:55 (Türkiye saati)

sözcük
1316
kaynak
42
tarihsel tanık
199.102
en eski kayıt
8. yy.

hastane

Muayene, laboratuvar incelemesi, girişim ve izlem gibi hizmetlerin aynı örgüt içinde yürütüldüğü sağlık kurumu. Kişi yalnızca görüşmeye gelip dönebilir ya da belirli süre burada kalabilir; farklı uzmanlık ekipleri bakımını birlikte planlar; sayrılarevi, darüşşifa, şifahane.

Hastane, Farsça ḫasta ‘hasta’ ile ḫāna ‘ev’ öğelerinden kurulmuş birleşik bir addır; Räsänen ve Karaağaç iki öğeyi de Farsçaya bağlar. Karaağaç sözün hastahane ve hastane biçimlerini birlikte verir; kısa biçim, iki ardışık ha hecesinden birinin düşmesiyle oluşmuş görünür. İlk öge hasta Osmanlı metinlerinde sık geçer, ama birleşik ad incelenen tarihî metinlerde tanıklanmaz. Birleşimin Farsçada mı yoksa Osmanlı Türkçesinde mi yapıldığı kaynaklarda açıkça belirtilmez. Tarihsel Derlem'deki Osmanlı metinlerinde aynı kavram için bîmârhâne, bîmâristân ve dârü'ş-şifâ geçer.

  1. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: hasta
  2. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: hastahane ~ hastane
  3. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: hastane

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Kaynaklar dizini

Kaynak dizini hazırlanıyor…

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).