bağışlamak

(-e, -i) İncindiği bir olaydan sonra öteki insanı yalnız o olayla değerlendirmeyi ve olup biteni sürekli yeniden yargılamayı bırakmak; hesaplaşmayı kapatarak gelecekteki ilişkinin suçlama üzerine kurulmamasını seçmek; affetmek, affeylemek.

(-e, -i) Para, taşınır eşya, eser ya da organ üzerindeki hakkını, bir başkasının yararlanması için bedelsiz olarak devretmek; bir gereksinime cevap vermeyi veya ortak bir amaca katkıda bulunmayı amaçlayan gönüllü verme biçimi; bağış yapmak, hibe etmek, bahşetmek, teberru etmek.

(-i, -den) İzin istemiş birini yürütmekte olduğu işten veya üstlendiği yükten çıkarıp artık devam etmesini beklememek; toplantı, nöbet ya da benzeri bir yükümlülükten ayrılmasına yetkili kişi olarak onay vermek ve bu nedenle yokluğunu kusur saymamak.

(-i, mecaz) Küçük bir gecikme, söz kesme, rahatsız etme veya benzeri gündelik bir aksaklık karşısında anlayış gösterip bunu ilişkiyi bozacak bir kusur saymamak; kişinin kendi davranışı için nazikçe özür dilediği sözlerde de kullanılır; hoş görmek.

(-i) Bir kişi ya da kurumdan tahsil edilecek borcun, verginin veya başka bir para alacağının tümünden yahut bir bölümünden vazgeçmek; alacaklı ya da yetkili makam olarak karşı tarafın ödeme yükümlülüğünü sona erdiren bir karar almak.

(-e, -i) Birine çocuk, yetenek, fırsat veya yaşama gücü gibi çok değerli görülen bir olanağı armağan edercesine vermek; daha çok Tanrı, doğa ya da hayat özne olduğunda, elde edilen iyiliğin insanın kendi çabasını aşan bir armağan sayıldığını anlatmak.

(-i) Birini ölümden, ağır hastalıktan veya başka bir büyük tehlikeden esirgeyerek sevdiklerinin yanında yaşatmak; özellikle çocuklar ve yakınlar için söylenen iyi dileklerde, yaşamının ve sağlığının korunması temennisini dile getirmek.