serçe — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 13 Ekim 2026, 10:48 (Türkiye saati)

Word
191
kaynak
30
tarihsel tanık
45.364
en eski kayıt
8. yy.

serçe

Evlerin saçaklarında ve kent ağaçlarında yuva kurabilen ufak ötücü. Tane ve böcek toplayarak beslenir, yıl boyunca aynı çevrede görülür; sabahları duyulan canlı cıvıltısıyla ve sürüler hâlinde gezinmesiyle tanınır.

Serçe, en çok Oğuz dillerinde ve Çuvaşçada yaşayan eski bir Türkçe kuş adıdır; daha eski kökeni tartışmalıdır. En eski kayıt Kaşgarlı Mahmud'un Oğuzlara bağladığı seçe biçimidir: Clauson onu olasılıkla seç- 'seçmek' fiiline bağlar ve serçe'deki -r-'yi sonradan türemiş sayar, Gülensoy da soru işaretiyle benzer bir çözümleme verir. Eren'in aktarımıyla Doerfer seçe okumasını kesinlikle yanlış bulur; ÈSTJa seç- açıklamasını halk etimolojisi sayar, Stachowski ötesini belirsiz bırakır. Söz XIII. yüzyıldan beri serçe biçimiyle tanıklanır.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: seçe
  2. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: serçe
  3. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: serçe
  4. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: serçe
  5. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: serçe
  6. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: serçe
  7. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: serçe
  8. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: serçe
  9. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: serçe

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).