eşek
Atgillerden, uzun kulaklı binek ve hizmet hayvanı; merkep, karakaçan, uzun kulaklı (Equus asinus)
Eşek, Eski Türkçeden beri eşgek ~ eşyek ~ eşek biçimleriyle tanıklanan, kökeni çözülememiş bir hayvan adıdır. Clauson sözü büyük olasılıkla eş- 'rahvan yürümek' fiilinden türetir; Räsänen eş 'arkadaş' sözüne küçültme eki getirilmiş bir yapı görür, Gülensoy da ad tabanlı *eş+(g)ek çözümlemesini verir; Tietze Erdal'ın bu açıklamayı olanaksız bulduğunu, Stachowski de Erdal ile Tekin'in karşı gerekçelerini aktarır. Eren'in aktardığı öneriler Ermenice ēş (Pedersen, Menges) ya da Moğolca elçigen (Ramstedt ve izleyenleri) ile bağ kurar; Eren kökeni karışık bulur, Stachowski belirsiz sayar. Uygurca tanıklar Clauson'dadır; Tarihsel Derlem'deki ilk tanık XI. yüzyıl Karahanlı Kur'an Tercümesi'ndedir.
- 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: eşgek
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: eşgek ~ eşyek ~ eşek
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: eşek
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: eşek
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: eşgek ~ eşek
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: eşek
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: eşek
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: eşek
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: eşek
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: eşek