dayı — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 13 Ekim 2026, 15:07 (Türkiye saati)

sözcük
224
kaynak
35
tarihsel tanık
60.865
en eski kayıt
8. yy.

dayı

Annenin erkek kardeşi

Dayı, 'annenin erkek kardeşi' anlamındaki eski Türkçe tağay ~ tay sözüne dayanır: Stachowski sözü Ortak Türkçe *tāj'ın üçüncü kişi iyelik ekli *tājı biçimine, Gülensoy Divanü Lugati't-Türk'teki taġay'a ve onun da tāy 'anne tarafından akraba'ya bağlar; Tietze ise etimolojinin açıklanmadığını belirtir. Söz Uygurca ve Karahanlıca tağay olarak geçer; Dede Korkut Kitabı'nda ṭayı, Evliyâ Çelebi'de dayı yazılır. Osmanlı döneminde söz gemi reisi, Yeniçeri zabiti ve Cezayir yöneticisi için unvan olarak da kullanılır; Türkiye Türkçesinde kabadayı ve kayırıcı anlamları tanıklanır.

  1. 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: tağay
  2. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: taġay
  3. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: tay
  4. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: tagay ~ tayı
  5. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: tayı
  6. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: tağay ~ tağayı
  7. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ṭayı
  8. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: dayı
  9. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: dayı
  10. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: dayı

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).