şahin
Havada geniş daireler çizerek aşağıdaki küçük canlıları izleyen, kıvrık gagalı orta boy avcı kuş. Avrasya’nın ormanlık ve dağlık alanlarında görülür; uygun anı bulduğunda hızla alçalır ve avını pençeleriyle yakalar.
Şahin, Farsça şāhīn sözünden alınmıştır: Eren, Stachowski ve Räsänen sözü Farsça şāhīn'e bağlar; Eren ve Räsänen Farsçada anlamını 'soylu ak doğan' diye verir; Stachowski Farsça sözün kelime anlamının 'şaha ait, şahane' olduğunu ve şāh'tan türediğini belirtir. Karaağaç Farsça biçimi Türkçe çakan'a dayandırır, ama bu görüş öteki kaynaklarda desteklenmez. Söz Eski Anadolu Türkçesinde XIII.–XIV. yüzyıldan beri av kuşu adı olarak geçer; Meninski 1687'de terazi kolu anlamını da kaydeder. Eren'e göre söz Türkçeden Balkan dillerine de geçmiştir.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şâhin
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şahin ~ şāhin
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şāhin
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: şâhîn
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: şāhin ~ şâhin
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: şâhin
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: şahin