yöntem
Yapılacak işi gelişigüzel bırakmadan, hedefe uygun aşamalar ve araçlar seçerek ilerleme biçimi; aynı sonuca farklı yollarla ulaşılabildiğinde bunlardan hangisinin uygulanacağını ve işin hangi sırayla yürütüleceğini belirler; yordam, usul (II), prosedür.
Yöntem, yön adından kurulmuş yeni bir türevdir: Gülensoy sözü yeni türetme olarak işaretler ve yön + -te- + -m diye çözümler; ara gövde *yönte- fiilinin Türkiye Türkçesinde bulunmadığını not eder, benzer kuruluş için yordam'ı gösterir. Taban yön eski ve yerli bir sözdür: Stachowski onu Ortak Türkçe *jȫn ‘yön, yan’ biçimine bağlar, Tietze de XIV. yüzyıldan başlayan Anadolu tanıklarıyla ‘yan, cephe; yüz; tarz, tavır’ anlamlarını gösterir. Eski metinlerdeki ne yönile ‘hangi yoldan, nasıl’ kullanımı yöntem'in anlamına yakındır. Derleme Sözlüğü 1970'lerde sözü ‘tarz, usul, tutulması gereken yol’ karşılığı olarak kullanır.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yöntem