diğer — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 14 Ekim 2026, 20:10 (Türkiye saati)

sözcük
351
kaynak
38
tarihsel tanık
94.666
en eski kayıt
8. yy.

diğer

→ öteki

Diğer, Farsça dīger ‘başka, öteki’ sözcüğünden alınmıştır; Tietze, Stachowski, Räsänen ve Karaağaç bu kökende birleşir; Räsänen Farsçadaki anlamı ‘ikinci, başka’ diye verir. Söz önce Farsça tamlamalar içinde görülür: XIV. yüzyıl başında Harezm sahasında Kısasü'l-Enbiyâ'da _cevâb-ı diğer_ ‘başka bir cevap’, Ferec ba'de'ş-Şidde'de (1451) _çāre-i dīger_ ‘başka bir çare’. Adın önüne gelen Türkçe diziliş Saltuk-nâme'de (XV. yy.) _bu diğer eyittüğümüz melikler_ tanığında görülür; Kâmûs-ı Türkî bu kullanımı diğer iş, diğer adamlar örnekleriyle, diğeri ve diğerleri biçimleriyle kaydeder. Söz Türkiye Türkçesinde ‘öteki, başka’ anlamında yaşar.

  1. 14. yy. · Harezm Türkçesi: diğer
  2. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: dīger
  3. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: dīger
  4. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: diğer ~ diger
  5. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: diğer
  6. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: diğer

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).