savaş
Devletlerin diplomatik ilişkilerini keserek giriştikleri silahlı mücadele; harp (I), cenk, cidal, kıtal
Savaş, Eski Türkçe savaş- ‘çekişmek, çarpışmak’ fiiliyle aynı gövdeden gelen bir addır; Clauson'a göre ad da fiil de tanıklanmamış *sava- fiilinden, karşılıklılık bildiren -ş ekiyle kurulmuştur. Fiili Kaşgarlı Mahmud 11. yüzyılda Oğuzca olarak kaydeder; ad Karahanlı Kur'an Tercümesi'nde ‘çekişme’ anlamıyla geçer. Kök için iki görüş vardır: Clauson *sava- fiilini sav ‘söz’e bağlar ve ilk anlamın ‘birbiriyle tartışmak’ olduğunu düşünür; Stachowski, Räsänen, ÈSTJa ve Altay kuramı çerçevesinde EDA ise Kırgızca, Kazakça saba- ‘vurmak, dövmek’ fiiliyle aynı kökü görür. Söz Eski Anadolu Türkçesinden beri ‘kavga, muharebe’ anlamıyla yaygındır.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: savaş
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: savaş
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: savaş
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: savaş
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: savaş
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: savaş
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: savaş
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: savaş
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: savaş